Waarom schrijf je me niet

“Waarom schrijf je me niet” – Post uit de Vergetelheid

in het Memory Museum, Nijverdal
vanaf heden t/m 5 januari 2017
Grotestraat 13, 7443 BA Nijverdal

U wordt van harte uitgenodigd voor
de opening van de tentoonstelling en
presentatie door leerlingen kbs De Wingerd

Vrijdag 11 november 2016 om 14.00 – 15.00 uur
na afloop gelegenheid tot napraten (met een hapje en een drankje) en bezichtiging

PROGRAMMA

Betty Schols-Meents
Op 11 juni 1941, precies 14 dagen na haar geboorte, werd Betty’s vader Max Meents bij een razzia uit zijn huis weggehaald. De Nederlandse politie-agent voegt haar moeder toe: ‘Had je maar niet met een Jood moeten trouwen’. Concentratiekamppost wordt streng gecensureerd en gevangenen werden gedwongen te schrijven dat het goed met hen gaat. In al de vijf brieven die Max uit Mauthausen aan zijn familie schrijft, benadrukt hij dat het hem heel goed gaat. Op 26 oktober schrijft hij dat hij hoopt iedereen snel weer te zien, ook ‘tante Achele’. Er is echter geen tante die zo heet. Achele is jiddisj voor ‘honger’. Max overleeft kamp Mauthausen niet. Zijn geschiedenis wordt in de tentoonstelling verteld. Lees meer
betteke

 

betty-in-klas-1
Betty vertelt op scholen door het hele land haar verhaal. Zij trekt de lijn door naar het heden waar het vluchtelingen betreft. Niemand kan ervoor kiezen waar hij of zij geboren wordt. We kunnen wel kiezen hoe we met mensen en omstandigheden omgaan.

Leerlingen van groep 8 De Wingerd gingen begin oktober in gesprek met Betty Schols. Nadat ze ademloos naar haar geluisterd hadden, ging de klas onder begeleiding van museummedewerkers en de leerkrachten in werkgroepjes uiteen. Het was voor iedereen een indrukwekkende middag.
De komende weken gaan de kinderen aan de slag met het maken van een kunstwerk dat bij de opening gepresenteerd wordt.

 

Lotty Huffener-Veffer
Juni 1943. Met haar ouders en zusje is de 22-jarige Lotty in kamp Vught als het vreselijke bericht komt dat alle kinderen weg moeten, zogenaamd naar een kinderkamp. In werkelijkheid gaan de bijna 1300 kinderen met een of beide ouders naar Westerbork en vandaar op 8 juni naar vernietigingskamp Sobibor.
“Blijf jij maar hier, dan is er nog iemand als wij terugkomen”, zegt Lotty’s moeder.
De 95-jarige Lotty overleefde als enige van het gezin de holocaust. Zij is naamgever van de Lotty Veffer Foundation. Doelstelling: verhalen van toen verbinden met het hier en nu.
De 95-jarige Lotty bezoekt nog steeds scholen en gaat met kinderen in gesprek over oorlog en discriminatie.

 

dachaukaart-600x856
Bennie Vlaskamp
Filatelist Vlaskamp uit Rijssen ontdekte op een vlooienmarkt in Warschau een poststuk uit concentratiekamp Dachau. Vanaf dat moment verzamelt hij kaarten uit kampen en getto’s wat resulteerde in een boek en deze tentoonstelling.
De ondertitel Post uit de Vergetelheid zegt het al: het gaat over post, over brieven en kaarten uit getto’s en nazi-kampen. De tentoonstelling vertelt het verhaal van vervolging en vernietiging in de aanloop naar en tijdens de Tweede Wereldoorlog. De poststukken zijn de sporen die mensen op hun reis hebben nagelaten.
In de tentoonstelling en op de bijbehorende website worden drie mensen gevolgd vanaf hun leven voor de oorlog tot hun dood of bevrijding in de kampen. Bijzonder is dat hun persoonlijke geschiedenis aan de hand van brieven en dagboeken in filmpjes verteld wordt door mensen van ‘nu’. Lees meer
Sinds juni 2014 is Bennie Vlaskamp suppoost en gids in het Memory Museum.

Op deze kaart uit Dachau staan de strenge voorschriften voor het schrijven van brieven. Concentratiekampgevangenen moesten schrijven dat het goed met hen ging. Fritz Schano schrijft aan zijn vrouw: “Lieve Anna! Bevind me sinds 18 oktober (1938) in het concentratiekamp in Dachau, ben gezond, geld kan gestuurd worden tot 15 mark per week.”

 

Leerlingen de Wingerd groep 8
De leerlingen onthullen met Betty Schols het kunstwerk en zingen Als de wereld nou van mij is.

 

Renate Zeevalkink
Memorymuseum-medewerkster Renate zegt het gedicht Woorden van Fokkelien Bulsink.

 

logo-pudv

 

Censuur, misleiding, communicatie, privacy
De tentoonstelling laat zien wat het voor mensen betekent als ze niet meer met hun familie of vrienden kunnen communiceren. In veel brieven en kaarten vragen slachtoffers wanhopig “waarom krijg ik nooit antwoord”, “waarom schrijf je me niet terug?”
De post kwam soms niet door de censuur of het duurde zo lang voor ze aankwam dat de afzender dan al vermoord was.

Bezoekers van de tentoonstelling worden in een ‘stemhokje’ uitgedaagd om na te denken over privacy. In 1940 had Nederland een voor die tijd moderne bevolkingsregistratie. Dit hielp de nazi’s om de Jodenvervolging efficiënt op te zetten. Tegenwoordig kan nog veel meer informatie over burgers worden vergaard via internet, sociale media en (de koppeling van) digitale databestanden. Wij willen ons, via sociale media of anderszins, graag verbinden met anderen en dingen met hen delen, maar hoe ver gaan we daarin? Kan het kwaad dat allerlei persoonlijke informatie in principe voor altijd in cyberspace terug te vinden zal zijn? Wie mag wat van ons weten?

 

Actualiteit
Via de thema’s ‘communicatie’, ‘identiteit’ en ‘privacy’ legt de tentoonstelling de verbinding met het heden. Ook nu is de wereld niet vrij van censuur en zitten er vele mensen vanwege hun afkomst, opvattingen of voorkeuren in gevangenschap.
Bezoekers worden uitgenodigd om via Amnesty International een persoonlijk bericht te sturen aan een mensenrechtenactivist of (gewetens)gevangene.

 

Meer weten?
Informatie over verhuur van de tentoonstelling:
Mirjam Huffener, info@lottyvefferfoundation.nl, 020-470 8477.

Bij de tentoonstelling is lesmateriaal ontwikkeld. Lees meer

Agenda:
18 oktober 2016 – 6 januari 2017 in Memory Museum, Grotestraat 13, Nijverdal.

9 januari – 6 maart, Mollerlyceum, Bolwerk-Zuid 168, Bergen op Zoom

7 maart tot 7 mei 2017, CODA, Vosselmanstraat 299, Apeldoorn